Οι Ήρωες πεθαίνουν μία φορά, οι προσκύνημένοι πεθαίνουν κάθε μέρα.

Μέσα από τη συμφορά θα έρθει η ελπίδα και θα εμφανιστεί ένας σπουδαίος άνθρωπος του Θεού που θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο στο καλό.   Γέροντας Πορφύριοs

Ὁ Ἅγιος Λέων ὁ Θαυματουργός Ἐπίσκοπος Κατάνης

Ὁ Ἅγιος Λέων γεννήθηκε στὴ Ραβέννα τῆς Ἰταλίας ἀπὸ γονεῖς εὐλαβεῖς καὶ εὐγενεῖς. Ἀφοῦ σπούδασε, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στὴ Ραβέννα καὶ ἀργότερα ἐξελέγη γιὰ τὴν καθαρότητα καὶ πνευματικότητα τοῦ βίου αὐτοῦ Ἐπίσκοπος Κατάνης τῆς Σικαλίας. Ἔγινε προστάτης τῶν ὀρφανῶν καὶ τῶν χηρῶν, δίδασκε καὶ νουθετοῦσε τὸ ποίμνιό του καὶ ἔκτισε τὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Λουκίας († 13 Δεκεμβρίου). Ὁ Ἅγιος διακρίθηκε, ἐπίσης, γιὰ τοὺς ἀγῶνες του κατὰ τῶν αἱρετικῶν, τοὺς ὁποίους νίκησε καὶ ντρόπιασε ὄχι μόνο μὲ λόγια ἀλλὰ καὶ μὲ κείμενα.
Ὁ Ἄγιος Θεὸς τὸν προίκισε μὲ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Καὶ τὸν μάγο Ἡλιόδωρο ποὺ εἶχε πλανέψει πολλοὺς μὲ μαγεῖες, μετὰ ἀπὸ προσευχὴ τὸν κατέκαψε μὲ τὴ φωτιά, ἐπειδὴ καυχιόταν ὅτι μποροῦσε νὰ κάνει τὰ πάντα καὶ ὅτι δὲν φοβόταν τὴ φωτιά. Βλέποντας οἱ πιστοὶ τὸ θαῦμα αὐτὸ καταπλάγηκαν. Ἀμέσως τὸ περιστατικὸ αὐτὸ διαδόθηκε στὴ Βασιλεύουσα. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ Ἅγιος προσκλήθηκε ἀπὸ τοὺς βασιλεῖς Λέοντα Δ’ (775 – 780 μ.Χ.) καὶ Κωνσταντῖνο ΣΤ’ (780 – 798 μ.Χ.) στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ἀξιώθηκε πολλῶν τιμῶν.
Ὁ Ἅγιος Λέων κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ 785 μ.Χ. καὶ τὸ σεπτὸ λείψανό του ἐνταφιάσθηκε στὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Λουκίας.

Χρησιμοποιήστε την Κάρτα Αποδείξεων για κάθε αγορά που κάνετε: είναι για το συμφέρον σας!
Με δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας να χρησιμοποιούν την Κάρτα Αποδείξεων στις συναλλαγές τους σε περισσότερα από εκατό χιλιάδες
καταστήματα στη χώρα,  η Κάρτα Αποδείξεων μπαίνει στην καθημερινότητά μας.
Γιατί να τη χρησιμοποιήσετε...
Η Κάρτα είναι ασφαλής και ανώνυμη, διευκολύνει  τον πολίτη απαλλάσσοντάς τον από τη συλλογή, καταμέτρηση  και  υποβολή των
αποδείξεων στις αρμόδιες φορολογικές αρχές και λειτουργεί συμπληρωματικά με τη συλλογή έντυπων αποδείξεων. Παράλληλα,
υποστηρίζει τη φορολογική δικαιοσύνη βοηθώντας στη νομιμοποίηση των συναλλαγών, ενώ αποτελεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις που τη διαθέτουν.
Που μπορείτε να την προμηθευτείτε...
Η Κάρτα Αποδείξεων διατίθεται δωρεάν από τα υποκαταστήματα των τραπεζών που συνεργάζονται στη δράση χωρίς να απαιτείται τραπεζικός λογαριασμός, ενώ δεν γίνεται καταγραφή του ΑΦΜ ή άλλων προσωπικών στοιχείων του πολίτη και άρα δεν γίνεται σύνδεση της κάρτας με τον κάτοχο.
Σε ποιες συναλλαγές μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε...

• Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΩΝ Πάπας Ρώμης
• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΛΕΩΝ και ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΣ πού μαρτύρησαν στα Πάταρα της Λυκίας
• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ο Ομολογητής και θαυματουργός Επίσκοπος Συναού
• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΓΡΙΠΠΑΣ, ΒΙΚΤΩΡΙΝΟΣ, ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ
• Ο ΑΓΙΟΣ ΠΙΟΥΛΙΟΣ

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΩΝ Πάπας Ρώμης

Ό Λέων έζησε στα χρόνια των βασιλέων Μαρκιανού και Πουλχερίας (450). Ήταν ένας από τους μεγάλους προμάχους και υποστηρικτές της ορθόδοξης αλήθειας. Όταν έγινε ή Δ' Οικουμενική Σύνοδος στη Χαλκηδόνα, ή έμμεση συμμετοχή του υπήρξε ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση των Μονοφυσιτών. Έστειλε σ' αυτήν τέσσερις αντιπροσώπους του και μια επιστολή πού απευθυνόταν στη Σύνοδο (για την ακρίβεια ή επιστολή του αγίου Λέοντος είχε σταλεί τρία (3) χρόνια πριν στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φλαβιανό και ανεγνώσθη στη Σύνοδο. Είναι δε γνωστή ως "Τόμος του Λέοντος"). Μ' αυτή καθόριζε με πλήρη ακρίβεια και αλήθεια τις δύο φύσεις του Χριστού. Τη θεία και την ανθρώπινη. Ή επιστολή ακούστηκε με ενθουσιασμό και άρεσε πάρα πολύ στα μέλη της Συνόδου και στο βασιλιά Μαρκιανό. Ή χρησιμότητα της ήταν μεγάλη στη διεξαγωγή των συζητήσεων και στη διατύπωση των όρων, για την απόφαση της Συνόδου. Έτσι ο Λέων, με "την μάχαιραν του Πνεύματος, ο εστί ρήμα Θεού"1, δηλαδή με το μαχαίρι του Πνεύματος, πού είναι ο λόγος του Θεού, έστω και έγγραφος στην περίπτωση αυτή, έγινε από τα λαμπρότερα όπλα, για τη συντριβή της πλάνης των αιρετικών. ο Λέων, πού διακρινόταν για την επιστημονική και θεολογική του Ικανότητα, άφησε αρκετές ομιλίες, πού είναι γραμμένες με πολλή γλαφυρότητα και δύναμη. Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή της βιογραφίας του, αυτή του Σ. Εύστρατιάδη, πού παραθέταμε όπως ακριβώς είναι γραμμένη:
Έγεννήθη εν Ρώμη περί τα τέλη του δ' αιώνος, επί δύο πάπων διατελέσας διάκονος του Καλλίστου και Σήξτου, όν και διεδέχθη εις τον θρόνον τη 29η Σεπτεμβρίου του 440. Ύπήρξεν εις των άπολυταρχικωτέρων πάπων, ύποστηρίξας μετά πείσματος το παπικόν πρωτεΐον και αντιταχθείς κατά της αποφάσεως της Δ' εν Χαλκηδόνι συνόδου (451) χορηγησάσης δια του κη' Κανόνος αυτής τα 'ίσα πρεσβεία τω πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως με τον έπίσκοπον Ρώμης. Έκτοτε μέχρι του νυν δεν έπαυσαν οι πάπαι τα πρωτεία επί της καθόλου εκκλησίας διεκδικούντες, πολλών κακών γενόμενοι τη εκκλησία πρόξενοι. Την κατάταξιν αυτού μεταξύ των αγίων της ημετέρας εκκλησίας οφείλει ο Λέων εις την δογματικήν έκείνην έπιστολήν (ϊδ. Μίςηβ, ΡβίΓ. Ιβί. 54, 755-781), οποίαν άπέστειλεν εις την εν Χαλκηδόνι Δ' Οίκουμενικήν Σύνοδον εναντίον των Μονοθελητών και Μονοφυσιτών, ης το περιεχόμενον έγένετο μετ' ενθουσιασμού δεκτόν από μέρους των παρευρεθέντων πατέρων. Απέθανε τϋ 10η Νοεμβρίου 460).
1. προς Εφεσίους, στ' 17.

Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, ορθοδοξία, υπεστήριξας, την Έκκληοίαν, ως πολύφωνον του πνεύματος όργανον εκ γαρ Δυσμών άναλάμψας ως ήλιος, αιρετικών την άπάτην έμείωσας· Λέων Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμίν το μέγα έλεος.

Ήταν και οι δύο αχώριστοι φίλοι, μια ψυχή σε δύο σώματα όπως θα έλεγε ο Γρηγόριος ο Θεολόγος για τον εαυτό του και τον Μέγα Βασίλειο. Όταν λοιπόν ο Παρηγοριάς πέθανε μετά από πολλά βασανιστήρια, πού υπέστη για τη χριστιανική πίστη, ο Λέων, απαρηγόρητος για τη στέρηση του φίλου του και ποθώντας το ένδοξο τέλος του, ήθελε και αυτός το γρηγορότερο τον δρόμο του μαρτυρίου. Και ή ευκαιρία βρέθηκε. Κάποτε γινόταν πανηγύρι των ειδωλολατρών με όλους τους συνηθισμένους θορύβους και απρεπείς διασκεδάσεις. ο Λέων πλησίασε εκεί, μπήκε στο ναό, πήρε στα χέρια του τα αναμμένα εκεί πήλινα λυχνάρια και τα συνέτριψε κάτω στη γη. Συγχρόνως δε έψαλλε ύμνους προς τον Θεό. Αμέσως τότε τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν σκληρά με μαστίγια από νεύρα βοδιών. Έπειτα οι βασανιστές του τον έσυραν σε κρημνώδη τόπο, πού κάτω υπήρχε φαράγγι και στο βάθος διακρινόταν ξηροπόταμος. Όταν έφτασαν εκεί, ο Λέων με όλες του τις δυνάμεις κατόρθωσε να προσευχηθεί και αμέσως τότε παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό. Άλλ' ή λύσσα των δημίων του δεν Ικανοποιήθηκε με τον θάνατο του. Αφού έσυραν το λείψανο του στην άκρη του γκρεμού, από 'κει το έριξαν με δύναμη στο χάος του φαραγγιού. Έτσι το σώμα του Άγιου μπορεί να έπεφτε μέσα στο φαράγγι, άλλ' ή ψυχή του πετούσε στον ουρανό, όπου θα συναντούσε τον εγκάρδιο φίλο του στην αιώνια δόξα του Χριστού.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ο Όμολογητής και θαυματουργός Επίσκοπος Συναού

Ήταν χριστιανικό γέννημα της Καππαδοκίας και είχε εισέλθει κατά τη νεανική του ηλικία σε ένα από τα εκεί Μοναστήρια. Εκεί ζούσε με πνεύμα διακονίας, προθυμότατος στις υπηρεσίες και σαν ο τελευταίος άπ' όλους. Επί βασιλέως Λικινίου στρατεύθηκε, και όταν καταδιώχθηκαν οι χριστιανοί, ύποβλήθηκε σε βασανιστήρια. Επειδή όμως δια της προσευχής, θεράπευσε κάποιο δαιμονισμένο μέλος οικογενείας πού ήταν πολύ κοντά στο Μεγάλο Κων/νο, ο Αγαπητός πέτυχε άδεια απαλλαγής από το στρατό. Επιδόθηκε τότε, στις Ιερές μελέτες και την υπηρεσία του Ευαγγελίου. ο επίσκοπος όμως της πόλης Σινάου πληροφορήθηκε τα χαρίσματα του και τον χειροτόνησε Ιερέα. Μετά δε το θάνατο του επισκόπου, λαός και κλήρος εξέλεξαν διάδοχο του τον Αγαπητό. Από τη νέα του θέση ο Αγαπητός, ήταν τύπος των πιστών, ο διδάσκαλος και ο πατέρας τους. Φώτιζε με το λόγο του, οικοδομούσε με το παράδειγμα του, παρηγορούσε και στήριζε, περιέθαλπε και βοηθούσε, όχι μόνο κατά δύναμιν, αλλά και υπέρ δύναμιν. Σ' αυτές τις άγιες ασχολίες τον βρήκε ο θάνατος, ο όποιος του άπλωσε τη γέφυρα, δια της όποιας μεταβιβάστηκε από την πρόσκαιρη ζωή στην αιώνια.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΓΡΙΠΠΑΣ, ΒΙΚΤΩΡΙΝΟΣ, ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ
Είναι γνωστοί με την αναφορά τους στο υπόμνημα του πιο πάνω οσίου Αγαπητού. Ότι δηλαδή είδε το μαρτύριο τους και ήθελε να γίνει κοινωνός αυτού. Τίποτα άλλο δεν γνωρίζουμε για την ζωή τους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΙΟΥΛΙΟΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους.

Την ίδια ώρα που η κινδυνολογία έχει πάρει φωτιά και ένα από τα βασικά επιχειρήματα για την ψήφιση του μνημονίου 2 ήταν ότι δεν θα έχουμε προϊόντα πρώτης ανάγκης, την ίδια ώρα που οι πολυεθνικές ετοιμάζουν βαλίτσες για να εγκαταλείψουν την ελληνική κατεστραμμένη αγορά, οι Έλληνες καταναλωτές επανέρχονται στο περίφημο σύνθημα "Ο επιμένων ελληνικά!". Ευαισθητοποιούνται και ανταλλάσσουν το παρακάτω mail που αναφέρει τις ελληνικές εταιρείες που πρέπει να στηρίξουν.

Πολλές είναι οι ελληνικές εταιρείες που από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση κάνουν προσφορές στους καταναλωτές με σκοπό να αλληλοβοηθηθούν και να παραμείνουν και οι ίδιοι με ανεβασμένα τα ρολά. Ταυτόχρονα έχει αυξηθεί το ποσοστό των καταναλωτών που επιλέγουν ελληνικά προϊόντα, κυρίως για συναισθηματικούς λόγους, καθώς οι τιμές στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι καν ανταγωνιστικές.

Μερικές από τις εταιρείες που αναφέρονται είναι οι ακόλουθες:

     

...ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ·

πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ

πηγή

Συντάχθηκε απο τον/την Εφημερίδα - Δημοκρατία

Του Δημήτρη Ριζούλη

Μια μοναδική εξομολόγηση του μοναχού που είχε την ευλογία να βρίσκεται δίπλα στον Άγιο της εποχής μας, γέροντα Πορφύριο κατά τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, φέρνει σήμερα στο φως η «κυριακάτικη δημοκρατία».

Ο αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Αλευράς, μιλά για πρώτη φορά για τις συγκλονιστικές τελευταίες ημέρες του γέροντα που τον συγκλόνισαν και σημάδεψαν τη ζωή του.

Η γνωριμία του π. Γεωργίου με τον γέροντα Πορφύριο έγινε το 1985 όταν πήγε να τον επισκεφτεί στο Μοναστήρι στο Μήλεσι (όπου ζούσε τότε ο π. Πορφύριος) με σκοπό να τον ρωτήσει αν πρέπει να γίνει μοναχός.

«Γνώριζα ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο που είχε τη χάρη του Αγίου πνεύματος» λέει ο π. Γεώργιος και προσθέτει «άκουγα ότι ήταν χαρισματικός αλλά η αλήθεια είναι ότι ήξερα πολύ λίγα πράγματα. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι ήταν ένα οικείο μου πρόσωπο».

Στη συνέχεια όμως αυτής της πρώτης γνωριμίας συμβαίνει ένα αξιοθαύμαστο γεγονός που εξέπληξε τον π. Γεώργιο.

«Η μοίρα μας σαν λαός είναι να πολεμάμε και να κάνουμε θυσίες σ’ ένα αιώνιο αγώνα όπου όλοι προσπαθούν να σβήσουν τη φλόγα που καίει μέσα μας. Αυτή η φλόγα δεν πρέπει να σβήσει ποτέ.  Και το έχουμε καταφέρει  γιατί είμαστε έτοιμοι με προσωπικές θυσίες να την κρατήσουμε αναμμένη. Οι δίκες μου οι θυσίες είναι μονό μια μικρή συνέχεια σ’ όλες τις θυσίες που έγιναν και που θα γίνουν»

Τα υπόλοιπα εδώ

Πεδίο πρώτης εφαρμογής των εντολών της Τρόικας, ένα είδος εργασιακού και κοινωνικού δοκιμαστηρίου, έχει αρχίσει να γίνεται η Εκκλησία της Ελλάδος...
Πρώτα είχαμε την απόλυση της Υπεύθυνης του Γραφείου Τύπου, Μ. Π., τον Σεπτέμβριο του 2011 (που έχει ως αποτέλεσμα την διακοπή της αναλυτικής ενημέρωσης την οποία έστελνε καθημερινά σε όλες τις μητροπόλεις της Ελλάδος σχετικά με οτιδήποτε δημοσιευόταν και αφορούσε την Εκκλησία), με εξαιρετικά θολή και προκλητική διαδικασία και παραπλάνηση της Ιεράς Συνόδου.

Τον Δεκέμβριο η διεύθυνση του σταθμού προσπάθησε να θέσει τους εργαζόμενους σε κατάσταση δημοσίου υπαλλήλου με εξαρτημένη σχέση με το Δημόσιο ως εκκλησιαστικών υπαλλήλων (και όχι δημοσιογράφων κλπ όπως είναι τώρα) στο ενιαίο μισθολόγιο του Δημοσίου!!!

Στις 8 Φεβρουαρίου του 2012, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έπεσε θύμα μιας ακόμη παραπλάνησης ακόμη και με απόκρυψη στοιχείων. Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικότερο για δεκάδες δημοσιογράφους, τεχνικούς και υπαλλήλους του σταθμού. Είναι επίσης καταστροφικό για την εικόνα της Εκκλησίας ως στήριγμα του λαού και των εργαζομένων διότι παρουσιάζεται να λειτουργεί έμπρακτα ως αναίσθητος, ψυχρός και κυνικός εργοδότης, χωρίς κανένα στοιχείο πνευματικότητας και αγάπης. Άλλωστε, αυτοί που βρίσκονται πίσω από τέτοιες σκοτεινές ενέργειες μόνο χριστιανική αγάπη δεν έχουν μέσα τους.